دانشگاه سیستان و بلوچستان فصلنامه مطالعات زیست بوم اقتصاد نوآوری 2783-4867 3 3 0621 03 23 Effect of Innovation on Productivity: A Case Study of Developing Countries اثر نوآوری بر بهره‌وری: مطالعه موردی کشورهای در حال توسعه 1 16 7370 10.22111/innoeco.2022.43547.1037 FA هادی کشاورز استادیار اقتصاد، دانشکده کسب‌و‌کار و اقتصاد دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران رضا بخشی دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 1970 01 01 One of the critical factors affecting productivity is innovation and technology. In fact, innovation is necessary to increase productivity, and the transformation of new ideas into new economic solutions (new products, processes, and services) is the basis of sustainable competitive advantages for companies. Many studies have investigated the relationship between productivity and innovation. Some of these studies have found a positive relationship between innovation and productivity, and some have not found a significant relationship between the two. According to the recent contents, this study seeks to examine the relationship between innovation and productivity in developing countries. For this purpose, the panel data method has been used for the period from 2011 to 2019. The results of the model show that innovation and productivity have a positive and significant relationship. The estimated parameter of innovation is equal to 0.16, which indicates that a one percent increase in innovation increases productivity by 0.16 percent. Also, technology readiness index has a positive and significant effect on productivity. Technological readiness creates prosperity and new job opportunities, as well as increasing the competitiveness of industries in the domestic and international arena, and its positive effect is in accordance with the theoretical expectation of the research. یکی از عوامل مهم اثر گذار بر بهره وری، نوآوری و تحولات تکنولوژِی است. در واقع نوآوری برای افزایش بهره وری ضروری است و تبدیل ایده های جدید به راه حل‌های اقتصادی جدید (محصولات، فرآیندها و خدمات جدید) اساس مزیت های رقابتی پایدار برای شرکت‌ها است. هدف این مطالعه بررسی رابطه نوآوری و بهره وری در کشورهای در حال توسعه است. بدین منظور از روش داده‌های تابلویی برای دوره زمانی 2011 - 2019 استفاده شده است. در این مطالعه از متغیرهای نوآوری، بهره وری، شاخص آمادگی فناوری مرزی، هزینه های عمومی آموزش و شاخص ظرفیت‌های تولیدی و تولید ناخالص داخلی استفاده شده است. نتایج الگو نشان می‌دهد نوآوری با بهره وری رابطه مثبت و معنادار دارد. پارامتر تخمین زده شده نوآوری برابر 0.16 است که بیانگر این است که یک درصد افزایش در نوآوری ، بهره‌وری 0.16 درصد افزایش می‌یابد. همچنین شاخص آمادگی فناوری اثر مثبت و معنادار بر بهره وری دارد. آمادگی فناوری موجب ایجاد رفاه و موقعیت‌های شغلی جدید و همچنین افزایش رقابت پذیری صنایع در عرصه داخلی و بین المللی می شود و اثر مثبت آن مطابق انتظار تئوریک تحقیق است.

https://innoeco.usb.ac.ir/article_7370_891c7f054e3656cf43131ae94d43bd95.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان فصلنامه مطالعات زیست بوم اقتصاد نوآوری 2783-4867 3 3 2023 12 21 The Effects of Human Capital and Social Capital on Innovation in Selected OPEC Member Countries: Panel ARDL Approach اثرات سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی بر نوآوری در کشورهای منتخب عضو اوپک: رهیافت Panel ARDL 17 34 7393 10.22111/innoeco.2023.44478.1049 FA سامان قادری استادیار گروه اقتصاد دانشگاه کردستان، سنندج، ایران مصطفی سعادتی پور دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده ی اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. Journal Article 2023 04 14 The amount of innovation has a fundamental and tremendous impact on the economic growth and development of a country, which has caused most researchers and policymakers to pay attention to creativity and innovation as a new solution for development. For this reason, several studies have been conducted in relation to the factors affecting innovation at the micro level (companies and enterprises) and at the macro level (at the level of different countries and regions). Therefore, the purpose of this study is to investigate the effects of human capital and social capital on innovation in selected members of OPEC countries, including Iran, Saudi Arabia, Kuwait, Qatar, and the United Arab Emirates during 2012-2021 using the Panel ARDL approach. The results of the model have shown that in the short term, among the variables, only two variables, human capital (HC) and Research and Development (R&D), have a positive and significant effect on the global innovation index in the short term, and other variables in the short term have not a significant effect on the innovation index of countries. Also, the examination of the long-term coefficients of the variables shows that human capital, social capital, gross domestic product and research and development expenditure have a significant and positive effect on the global innovation index in countries. Therefore, it is suggested that increasing human capital and research and development expenses should be prioritized in short-term planning for the innovation index in society. Also, government spending should be increased in sectors that have high innovation potential and capacity in those sectors. میزان نوآوری تأثیر اساسی و شگرف بر رشد و توسعه اقتصادی یک کشور می گذارد که این امر سبب شده است بیشتر محققان و سیاستگذاران به خلاقیت و نوآوری به عنوان راه حلی نوین برای توسعه توجه کنند .به همین دلیل، مطالعات متعددی در ارتباط با عوامل اثرگذار بر نوآوری در سطح خرد (شرکت‌ها و بنگاه ها) و هم در سطح کلان (در سطح کشورها و مناطق مختلف) صورت گرفته است. ازاین‌رو هدف این مطالعه بررسی اثرات سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی بر نوآوری در کشورهای منتخب عضو اوپک شامل کشورهای ایران، عربستان، کویت، قطر و امارات متحده عربی طی دوره زمانی 2021- 2012 با استفاده از رهیافت خودرگرسیونی با وقفه‏ های توزیعی ترکیبی (Panel ARDL) می‌باشد. نتایج حاصل از تخمین مدل نشان داده است که در کوتاه مدت، از بین متغیرهای تحقیق، تنها دو متغیر سرمایه انسانی و مخارج تحقیق و توسعه در کوتاه مدت اثر مثبت و معنادار بر شاخص نوآوری جهانی داشته اند و سایر متغیرها در کوتاه مدت اثر معناداری بر شاخص نوآوری کشورها نداشته اند. همچنین بررسی ضرایب بلندمدت متغیرها نشان می دهد که به جز متغیر مخارج دولتی، متغیرهای سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی، تولید ناخالص داخلی و مخارج تحقیق و توسعه اثر معنادار و مثبت بر شاخص نوآوری جهانی در کشورها داشته اند. بنابراین پیشنهاد می شود در برنامه ریزی های کوتاه مدت برای شاخص نوآوری در جامعه بایستی افزایش سرمایه انسانی و مخارج تحقیق و توسعه در اولویت باشند. همچنین مخارج دولتی در بخش هایی افزایش یابد که پتانسیل و ظرفیت نوآوری در آن بخش ها بالا باشد.

https://innoeco.usb.ac.ir/article_7393_48674c5889d8139a78cc074f8a390ed2.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان فصلنامه مطالعات زیست بوم اقتصاد نوآوری 2783-4867 3 3 0621 03 23 The Effect of Eonomic Participation Rate and Human Capital on Entrepreneurship Development اثر نرخ مشارکت اقتصادی و سرمایه انسانی برتوسعه کارآفرینی 35 53 8310 10.22111/innoeco.2024.48088.1091 FA سهیل وثوقی مدیر مرکز رشد واحدهای فناور قائن(پارک علم و فناوری خراسان جنوبی) زهرا قربانزاده کارشناسی ارشد برنامه ریزی سیستم‌های اقتصادی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران سید ناصر سجادی مدیر مرکز رشد واحدهای فناور طبس، پارک علم و فناوری خراسان جنوبی، طبس، ایران Journal Article 1970 01 01 Human capital is one of the key factors in the development of entrepreneurship. The lack of financial resources in developing countries considers self-employment as an important and necessary solution to reduce unemployment, economic growth, and regional development. In the conditions of economic crisis, the development of entrepreneurship is considered by the governments as an effective way to get out of the crisis and create employment and economic prosperity. In this study, to investigate the effect of economic participation rate and human capital on the development and sustainability of entrepreneurial activities, data from 20 developing countries from 2019 to 2009 have been used. Using panel data and the method of generalized moments in panel data, the relationship between variables was analyzed. The research results show that the higher the human development, the higher the entrepreneurship development. Also, a higher economic participation rate leads to more entrepreneurship. The inflation variable has a positive but small effect on the entrepreneurship index, and the economic growth variable has a negative and significant effect on the entrepreneurship index. Therefore, according to the results, strong human capital leads to the possibility of success in starting businesses and using appropriate approaches to face risks and fluctuations. Increasing economic participation in the economy for entrepreneurs brings advantages such as diversity in the workforce, greater access to the workforce, and increased purchasing power of the workforce. سرمایه انسانی یکی از عوامل کلیدی در توسعه کارآفرینی است. کمبود منابع مالی در کشورهای درحال توسعه، خود اشتغالی را به عنوان یک راهکار برای کاهش بیکاری، رشد اقتصادی و توسعه منطقه‌ای مهم و ضروری می‌داند. در شرایط بحران اقتصادی، توسعه کارآفرینی به عنوان راهکاری موثر برای خروج از بحران و ایجاد اشتغال و رونق اقتصادی توسط دولت‌ها مورد توجه قرار می‌‌گیرد. در این مطالعه، به منظور بررسی اثر نرخ مشارکت اقتصادی و سرمایه انسانی بر توسعه و پایداری فعالیت‌‌های کارآفرینانه از داده‌‌های 20 کشور درحال توسعه طی سال‌‌های 2009-2019 استفاده شده است. با استفاده از داده‌‌های پانل و روش گشتاورهای تعمیم یافته در داده‌‌های پانل رابطه بین متغیرها تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که توسعه انسانی هرچه بیشتر باشد توسعه کار آفرینی بیشتر می‌شود. همچنین، نرخ مشارکت اقتصادی بیشتر، کارآفرینی بیشتر را به دنبال دارد. متغیر تورم اثر مثبت ولی کوچک برشاخص کارافرینی دارد و متغیر رشد اقتصادی اثر منفی و معنی داری بر شاخص کارآفرینی دارد. بنابراین طبق نتایج سرمایه انسانی قوی احتمال موفقیت در راه اندازی کسب و کارها و استفاده از رویکردهای مناسب در مواجه با ریسک‌ها و نوسانات را در پی دارد. مشارکت اقتصادی فزاینده در اقتصاد برای کارآفرینان مزیت‌هایی همچون تنوع در نیروی کار، دسترسی بیشتر به نیروی کار و افزایش قدرت خرید نیروی کار را به دنبال دارد.

https://innoeco.usb.ac.ir/article_8310_271225df69bb772fea27da880aaf4f08.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان فصلنامه مطالعات زیست بوم اقتصاد نوآوری 2783-4867 3 3 2023 12 21 The Pattern of Knowledge-Based Firms Development with the Smart Specialization Approach الگوی توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان با رویکرد تخصصی‌سازی هوشمند 55 77 8118 10.22111/innoeco.2024.47028.1081 FA مهدی پاکزاد گروه پایش و ارزیابی سیاست و علم، فناوری و نوآوری مرسده پهلوانیان دکتری سیاستگذاری علم و فناوری، گروه مدیریت، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران سید سپهر قاضی نوری گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2023 09 23 The policy maker's goal at the macro level is to promote knowledge-based activities in different regions of the country and the balanced development of the provinces. The current study focuses on the concept of intelligent specialization with the aim of supporting knowledge-based companies and developing their activities. Based on this approach, innovative activities in the provinces should be focused on competitive advantages, potential capacities and value chains in the region.Therefore, this research emphasizes on supporting knowledge-based companies in accordance with the conditions of the region and with the aim of directing activities in the priority areas of the region. Focusing on Hormozgan province, this study has investigated the priority areas and advantages of the region through the study of official provincial documents, including Hormozgan province's plan document and the province's strategic problem-solving document. Then, through interviews with 21 activists in the field, it identified the challenges faced by knowledge-based companies. Thematic analysis method was used to analyze the data and by coding the concepts extracted from the interviews and policy texts, the meaningful pattern of the themes was determined based on the collected data.In the first step of the research, the priority and attractive areas of the province were determined. Then, the field of activity of knowledge-based companies was investigated and based on the attractiveness-capability matrix, areas of activity with high attractiveness, high ability, and high attractiveness, low ability were identified. The results showed that the development of knowledge-based activities in the region requires that things like facilitating the licensing of active companies in priority areas, helping to complete the supply chain in the relevant area, justifying actors to support companies in emphasized areas and using the knowledge of other provinces in relevant areas should be followed up. هدف سیاستگذار در سطح کلان، ارتقا فعالیت‌های دانش‌بنیان در مناطق مختلف کشور و توسعه متوازن استان‌ها است. تفاوت در نهادهای دانشی، خوشه‌های صنعتی و سطح فعالیت پارک‌ها و نهادهای نوآوری در استان‌های مختلف منجر به تفاوت در سطح فعالیت شرکت‌های دانش‌بنیان شده است. مطالعه حاضر با هدف حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان و توسعه فعالیت آنها بر مفهوم تخصصی‌سازی هوشمند تمرکز کرده است. مبتنی بر این رویکرد فعالیت‌های نوآورانه در استان‌ها باید متمرکز بر مزایای رقابتی، ظرفیت‌های بالقوه و زنجیره ارزش در منطقه باشد. از این‌رو این پژوهش بر حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان متناسب با شرایط منطقه و با هدف جهت‌دهی به فعالیت در حوزه‌های اولویت‌دار منطقه تاکید دارد. این مطالعه با تمرکز بر استان هرمزگان، حوزه‌های در اولویت و مزیت‌های منطقه را از طریق مطالعه اسناد رسمی استانی شامل سند آمایش استان هرمزگان و سند مسئله‌شناسی راهبردی استان بررسی کرده است. سپس از طریق مصاحبه با 21 نفر از فعالان حوزه به شناسایی چالش‌هایی که شرکت‌های دانش‌بنیان با آن مواجه هستند پرداخته است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش تحلیل مضمون استفاده شده و با کدگذاری مفاهیم مستخرج از مصاحبه‌ها و متون سیاستی، الگوی معنادار مضمون‌ها بر اساس داده‌های جمع‌آوری شده تعیین شده است. در گام اول پژوهش حوزه‌‌‌های اولویت‌دار و جذاب استان تعیین شد. سپس حوزه فعالیت شرکت‌های دانش‌بنیان بررسی شد و مبتنی بر ماتریس جذابیت-توانمندی، حوزه‌های فعالیت با جذابیت زیاد توانمندی زیاد و جذابیت زیاد توانمندی کم شناسایی شده است. نتایج نشان داد توسعه فعالیت‌های دانش بنیان در منطقه متلزم آن است که مواردی مانند تسهیل مجوزدهی به شرکت‌های فعال در حوزه‌های اولویت‌دار، کمک به تکمیل زنجیره تامین در حوزه مربوطه، توجیه بازیگران به حمایت از شرکت‌ها در حوزه‌های تاکید شده و استفاده از دانش سایر استان‌ها در حوزه‌های مربوطه پیگیری شود.

https://innoeco.usb.ac.ir/article_8118_00562407e3de44a2be605c1d5f186b4c.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان فصلنامه مطالعات زیست بوم اقتصاد نوآوری 2783-4867 3 3 2023 12 21 Improving the performance of companies by emphasizing the role of open innovation and technological coercion بهبود عملکرد شرکت ها با تأکید بر نقش نوآوری باز و جبرفناورانه 79 98 7430 10.22111/innoeco.2023.44248.1047 FA پیمان حاجی زاده استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران منوچهر کرباسی دانشجوی دکتری، گروه مدیریت تکنولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. کامران دانشمند کارشناسی ارشد مدیریت، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. Journal Article 2022 12 19 In this study, open innovation has been proposed in two dimensions, internal and external, and the concept of technological determinism is also related to the level of the organization's understanding of the innovative methods of other organizations in the field of solving its own problems and issues, the degree of monitoring of the external environment by the company, the degree of influence and the age of the organizational culture. Hakim refers to the effort of the organization to inject new work and management procedures and systems, the level of interest of the company's employees in making changes, and the quality of employees' experiences in the field of changes made in the past. Since companies seek to achieve a competitive advantage through knowledge management and innovation, this research was conducted with the aim of answering how to improve the company's performance by emphasizing the role of open innovation and technological determinism. The current research is applied in terms of objective, quantitative in terms of data collection and correlational descriptive in terms of method. In this research, the research community consists of 600 employees of Kaleh Company and the sample size of the assumed community is 234 people based on the table of Morgan. The results of this research show a direct and positive relationship between open innovation and technological determinism on company performance. در مطالعۀ حاضر، نوآوری باز در دو بُعد داخلی و خارجی مطرح شده‌است و مفهوم جبر فناورانه نیز به سطح درک سازمان از روش‌های نوآورانۀ دیگر سازمان‌ها در زمینۀ حل مسائل و مشکلات خود، میزان پایش محیط خارج سازمان توسط شرکت، میزان نفوذ و قدمت فرهنگ سازمانی حاکم، تلاش سازمان درجهت تزریق رویه‌ها و سیستم‌های نوین کاری و مدیریتی، میزان علاقه‌مندی کارکنان شرکت به ایجاد تغییرات، و کیفیت تجربیات کارکنان در زمینۀ تغییرات انجام‌شده در گذشته اشاره دارد. ازآنجاکه شرکت‌ها به‌دنبال دست‌یابی به مزیت رقابتی ازطریق مدیریت دانش و نوآوری هستند، این پژوهش با هدف پاسخ به چگونگی بهبود عملکرد شرکت با تأکید بر نقش نوآوری باز و جبر فناورانه انجام شده‌است. پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی، ازنظر گردآوری داده‌ها کمّی و ازحیث انجام روش، توصیفی همبستگی است. در این تحقیق جامعۀ پژوهش متشکل از 600 نفر از کارکنان شرکت کاله و حجم نمونه از جامعۀ مفروض براساس جدول کرجسی و مورگان 234 نفر است. نتایج این پژوهش، ارتباط مستقیم و مثبت نوآوری باز و جبر فناورانه بر عملکرد شرکت را نشان می‌دهد.

https://innoeco.usb.ac.ir/article_7430_e51253792af4c7a81903c684b19f4873.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان فصلنامه مطالعات زیست بوم اقتصاد نوآوری 2783-4867 3 3 2023 12 21 Investigating the Policies for the Development of the Artificial Intelligence (AI) Innovation Ecosystem; Evidence from Iran بررسی سیاست‌های توسعۀ زیست‌بوم نوآوری هوش مصنوعی در ایران 99 120 7212 10.22111/innoeco.2022.43535.1036 FA مصطفی صفدری رنجبر استادیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران اشکان علینقیان کارشناسی ارشد مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران فواد قادری دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2023 05 14 Artificial intelligence (AI) is one of the emerging technologies that has attracted a lot of attention in recent years. The tremendous economic effects of this technology and, on the other hand, the potential risks and challenges have caused policymakers in different countries to pay special attention to appropriate policies for developing AI innovation ecosystems. This research identified the basic functions of AI in the world by examining the innovation ecosystem development policies in 6 countries, the United States, China, England, Russia, India, and the UAE, and interviewing AI experts in the Iran. In addition, the present research has identified the actors of this ecosystem and the roles and mutual relationships between them by presenting the structural and functional mapping of the AI innovation ecosystem and offers some policies to improve the development of the AI ecosystem in Iran. The seven basic AI functions identified in this research are policy and governance, education, financing, research, networking, innovative and startup activities, and technical infrastructure development. Also, the results of this research show that Iran's AI ecosystem has 41 governmental, quasi-governmental and private major actors. Moreover, the research results indicate that to develop the country's AI innovation ecosystem and prevent lagging behind other countries, high-level coordination of government, industry and university actors is needed. هوش مصنوعی یکی از فناوری‌ های نو ظهوری است که در سال‌ های اخیر تا حد بسیاری نگاه‌ ها را به سمت خود معطوف کرده است. اثرات شگرف اقتصادی این فناوری و از طرف دیگر، مخاطرات و چالش‌ های بالقوه این فناوری باعث شده است سیاست‌ گذاران در کشورهای مختلف جهان توجه ویژه‌ ای را به سیاست‌گذاری مناسب در راستای توسعه زیست‌بوم نوآوری هوش مصنوعی معطوف کنند. پژوهش حاضر با بررسی دقیق سیاست‌ های توسعه زیست‌ بوم نوآوری هوش مصنوعی در 6 کشور ایالات متحده، چین، انگلیس، روسیه، هند و امارات و همچنین مصاحبه با خبرگان حوزه‌ های مختلف پیرامون هوش مصنوعی در کشور، نسبت به شناسایی کارکرد های اساسی هوش مصنوعی، بازیگران زیست‌ بوم نوآوری هوش مصنوعی در ایران و نقش‌ ها و روابط موجود بین آن‌ها اقدام نموده و با ارائه نگاشت‌ های ساختاری و کارکردی، چندین سیاست برای توسعه زیست‌بوم نوآوری هوش مصنوعی در ایران ارائه می‌ دهد. نتایج این پژوهش نشان می‌ دهد که زیست‌بوم نوآوری هوش مصنوعی دارای 41 بازیگر اصلی حکومتی، دولتی، نیمه‌ دولتی و خصوصی است که در خلال 7 کارکرد عمده سیاست‌گذاری، آموزش، تامین مالی، تحقیقات، شبکه‌سازی، فعالیت‌ های نوآورانه و استارتاپی و توسعه زیرساخت فنی ایفای نقش می‌ کنند. همچنین نتایج پژوهش حاکی آن است که برای توسعه متناسب زیست‌بوم نوآوری هوش مصنوعی کشور و جلوگیری از عقب‌ ماندگی نسبت به دیگر کشور های جهان در بهره‌مندی از مزایای بالقوه هوش مصنوعی، به ارتباطات متقابل و هماهنگی سطح بالای نهادهای فعال در 3 بخش عمده دولت، صنعت و دانشگاه نیاز است.

https://innoeco.usb.ac.ir/article_7212_741c3cd4d32b050a99f8677a8d9a0182.pdf